“จงอ่านเถิด(โอ้มุฮัมมัด)ด้วยพระนามแห่งพระผู้เป็นเจ้าของเจ้า พระผู้ทรงบังเกิด”

          ซึ่งทำให้ทราบว่า การสั่งด้วยคำว่า “จงอ่าน” ได้มีการทวนซ้ำในคำสอนแรกของอิสลาม เพื่อให้มนุษย์ได้อ่านจนกระทั่งถึงวันปรโลก(กิยามะฮ์)  จะมีศาสนาอื่นไหมในรูปแบบของคัมภีร์ ทฤษฎี ปรัชญาและแนวคิด ที่จะกำชับให้มนุษย์ได้ตระหนักและให้ความสำคัญกับการอ่านเหมือนดังที่ปรากฏ ในโองการแรกของการประทานอัลกุรอาน

          “จงอ่าน” เป็นประโยคคำสั่งมีเนื้อหาครอบคลุมโดยไม่เจาะจงและปราศจากกรรมรองรับตามหลัก การใช้ภาษา เราพอจะเข้าใจได้ในที่นี้ว่าเป็นการสั่งให้ท่านนะบีมุฮัมมัด  อ่านอัลกุรอาน แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าคำสั่งนี้ได้รวมถึงการอ่านสัญลักษณ์ต่างๆ ที่ปรากฏถึงความปรีชาสามารถของอัลลอฮ์ ที่เป็นลักษณะของการประทานคำบัญชา(วะฮีย์)และการบันทึกอัลกุรอานเป็นลาย ลักษณ์อักษร  และในรูปแบบของสรรพสิ่งที่สามารถมองเห็นด้วยสายตา เช่นท้องฟ้า,แผ่นดิน,ภูเขา,ทะเล, ดวงดาวรวมถึงกลางวันและกลางคืน ซึ่งล้วนเป็นเครื่องบ่งบอกถึงการมีอยู่ของอัลลอฮ์

ที่มา :  http://www.pantip.com/cafe/religious/topic/Y8245857/Y8245857.html